Âdemin icatı, hızlı ve tehlikeli…
Âdemin icatı, dolu ve sesli…
Âdemin icatı, toplum ve birey…
Âdemin icatı, nefes ve ter…
Hızlı olabilmek için can yakan
Bazıları için teknoloji, rahatlatıcı; ayaklarını yerden kesen
Bazıları için de hayattan son kurtuluş
Ne acı bir gerçek; hayatın gerçeği…!
kl
İlk wagon dan son wagona kadar
Can taşıyan… ya hayvan ya insan…
her türlü can, içleri dolu görünen, ama bomboş olan can
Sessiz görünen, ama dokunduğunda patlayacakmış gibi durumda olan can…
Sesli çığlıklar
Sessiz haykırışlar
Sessizliğin en yükseğinde, en doruk anında… hıçkırık sesleri
Sesli kahkahalardan sessizliğe yönlendiren bir söz…
İlk den son wagona kadar canlar…
Toplum birey arasında kalmış Âdem
Toplum taşıtı mi birey mi ?
Her toplumdan Âdem…
Çini, Amerikanı, Türkü, Zencisi…
Toplumsal… bireysel…
Toplumun içinde yalnızlık duygusu
Karmaşık hisler, korkular düşünceler
Satırlar yazdıran durumlar
Her bireyi bir toplum yapan icat
kl
Bütün dinler bir wagonun içinde
Dört tekerlek üstünde
Aynı havayı içine çeken
Kulakdan kalbe akan dil karmaşığı
Ağızdan çıkan söz…
Dil den çıkan yara…
Göz göze gelen yabancılar
Göz göze gelen düşmanlar
Göz göze gelen âşıklar
İlk bakışdaki tesadüf
İkinci bakışdaki nefis
Son bakışdaki elveda
Sonsuzluğa değil… son durağa kadar…
Evet…! Bir söz yeter…
Zaten bir sözde var olmadımı Âdem… ve yine bir söze bakar yok edilişi…
Yok edende… Var edende…Bir!
klö
Aynı anda bir nefes…
Aynı anda tek hava…
Aynı anda tek koku…
Aynı anda tek düşünce…
Sen bensin…Bende senim…
Çelişkili Âdem…
Buharlı camlar…
Ter kokusu; İçki; Parfüm… 3ü bir arada…
Karışım…
Hayatın gerçeği… pislik… kötü koku…
Sabah, Öğle, Akşam…
Tek kurtuluş ineceğin durak
Son durak…
Ve ozamana kadar Âdemdeki sabır…
[15.06.09]